ΔΙΑΜΕΣΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

  • Θεραπεία Οξυγόνου
    Καθότι η υποξαιμία στις ILDs είναι συνηθισμένη, συχνά προτείνεται συμπληρωματική θεραπεία οξυγόνου. Οι ασθενείς με ILD πρέπει να έχουν καθορισμένο κορεσμό οξυγόνου σε ακινησία και κυρίως κατά την προσπάθεια, διότι πολλοί ασθενείς με μόνο ήπια μορφή νόσου εμφανίζουν αποκορεσμό κατά την προσπάθεια παρά τον φυσιολογικό κορεσμό σε ακινησία. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει περιορισμένος αριθμός μελετών, συμπληρωματικό οξυγόνο χορηγούμενο μέσω ρινικής κάνουλας μπορεί να αποτρέψει την υποξαιμία σε κατάσταση ακινησίας επιτρέποντας μεγαλύτερο βαθμό προσπάθειας πριν τον αποκορεσμό.
  • Πνευμονική Αποκατάσταση και Θεραπευτική άσκηση
    Η Πνευμονική αποκατάσταση είναι σημαντική στο χτίσιμο αεροβικής ικανότητας, στη διατήρηση φυσικής δραστηριότητας και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής.
  • Εμβολιασμοί και Αποφυγή λοιμώξεων
    Καθότι πολλοί ασθενείς με ILD λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης λοιμώξεων και θα πρέπει να κάνουν το εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου και το ετήσιο εμβόλιο γρίπης. Επίσης, συνιστάται οι ασθενείς να πλένουν συχνά τα χέρια τους, ενώ δε συνιστάται η χρήση μάσκας ή εξειδικευμένων αντιμικροβιακών προϊόντων. Ασθενείς που λαμβάνουν συγκεκριμένη ανοσοκατασταλτική αγωγή θα πρέπει να λάβουν προφύλαξη από την Pneumocystis πνευμονία.
  • Mεταμόσχευση
    Η μόνη θεραπεία που έχει αποδειχτεί ότι μπορεί να επιμηκύνει το προσδόκιμο ζωής σε ασθενείς με τελικού σταδίου, κυρίως ινωτική, ILD είναι η μεταμόσχευση πνευμόνων. Η μεταμόσχευση πραγματοποιείται με επιτυχία για τις περισσότερες ILDs. Όμως, ο ενθουσιασμός μετριάζεται λόγω του κινδύνου θνησιμότητας στο πρώτο έτος (10%-25%) και στα πέντε έτη (50%-60%). Συννοσηρότητες, όπως γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, κοινή σε κάποιον αριθμό ILDs, αποκλείουν τη μεταμόσχευση λόγω αυξημένου κινδύνου χρόνιας απόρριψης και θανάτου

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Οι πιο σημαντικές ILDs είναι η σαρκοείδωση, η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση, οι ILDs που σχετίζονται με συστηματικές νόσους, οι ILDs που οφείλονται σε φαρμακευτική έκθεση,η πνευμονοκονίαση και η πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία.
  • Μόνο 1 στις 3 περιπτώσεις ILD είναι γνωστής αιτιολογίας.
  • Τα ποσοστά επιβίωσης στα 5 έτη κυμαίνονται από 20% για την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση έως 100% για την κρυπτογενή οργανούμενη πνευμονία.
  • Τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας είναι περίπου 2,5 ανά 100.000 άτομα ανά έτος και παρατηρούνται στη Σκανδιναβία, Ολλανδία, Ισπανία και στα Βρετανικά νησιά.
  • Η αντιμετώπιση της ILD γνωστής αιτιολογίας είναι η πρόληψη και η διακοπή της έκθεσης. Για την ILD άγνωστης αιτιολογίας, η θεραπεία περιλαμβάνει κυρίως αντι-ινωτικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.