ΔΙΑΜΕΣΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ

2017

Η λεμφαγγειολειομυοματώση (LAM) είναι μια σπάνια νεοπλαστική νόσος που εμπεριέχει την κυστική καταστροφή των πνευμόνων και την προοδευτική αναπνευστική ανεπάρκεια. Οι LAM πνεύμονες χαρακτηρίζονται από τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων που είναι παρόμοια με τα λεία μυϊκά κύτταρα (LAM κύτταρα) και από μια αφθονία των λεμφικών αγγείων.
Προκειμένου, να αποσαφηνιστούν οι παθοφυσιολογικές διαδικασίες της LAM χρειάζονται αναλύσεις συγκεκριμένες για είδη κυττάρων.
Όμως, δεν υπάρχει καμιά μέθοδος απομόνωσης μεμονωμένων τύπων κυττάρων στις LAM βλάβες.
Οι Ando K et al., καθιέρωσαν μια μέθοδο βασισμένη στην διαλογή κυττάρων που ενεργοποιείται με φθορισμό (FACS) για την άμεση απομόνωση των LAM κυττάρων και άλλων κυτταρικών δομικών στοιχείων από LAM πνευμονικό ιστό.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 21/11/2017


H λεμφαγγειολειομυομάτωση (LAM) και το αγγειομυολίπωμα είναι δύο διαφορετικές αλλά σχετιζόμενες σπάνιες παθήσεις. Μέχρι πρόσφατα,  η πνευμονική LAM και το πνευμονικό αγγειομυολίπωμα δεν είχαν  παρατηρηθεί ταυτοχρόνως  στον ίδιο ασθενή.
Οι Sun X et al., παρουσιάζουν  το πρώτο περιστατικό όπου η πνευμονική LAM και το πνευμονικό αγγειομυολίπωμα συνυπάρχουν και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το sirolimus είναι αποτελεσματικό και για το νεφρικό αγγειομυολίπωμα και για τα μεταστατικά πνευμονικά αγγειομυολιπώματα.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 28/6/2017


Οι Pimenta S P et al., διεξήγαγαν μια ανοιχτή, μονή, παρεμβατική κλινική μελέτη, στην οποία ασθενείς με λεμφαγγειολειομυομάτωση  (LAM) λάμβαναν doxycycline (100 mg/ημέρα) για 12 μήνες, προκειμένου να αξιολογήσουν το μπλοκάρισμα των μεταλλοπρωτεϊνασών θεμέλιας ουσίας MMP-2 και MMP-9, καθώς και τη μεταβολή στη μέγιστη εκπνευστική ροή σε 1 δευτερόλεπτο (FEV1).
Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε πλήρη έλεγχο της πνευμονικής λειτουργίας, σε εξάλεπτο τεστ βαδίσματος και σε αξιολόγηση της ποιότητας ζωής, καθώς και σε δειγματοληψία αίματος και ούρων για την ποσοτικοποίηση των ΜΜΡ-2, ΜΜΡ-9 και VEGF-D επιπέδων  στο αρχικό σημείο, καθώς και στους 6 και 12 μήνες μετά την έναρξη χορήγησης του φαρμάκου.
Το συμπέρασμα της μελέτης ήταν ότι σε ασθενείς με LAM, η θεραπεία με doxycycline οδηγεί σε αποτελεσματικό ΜΜΡ μπλοκάρισμα, καθώς και σε βελτιωμένη πνευμονική λειτουργία και ποιότητα ζωής στους ασθενείς με λιγότερο σοβαρή νόσο. Όμως, αυτά τα οφέλη δε φαίνεται να σχετίζονται με το ΜΜΡ μπλοκάρισμα, εγείροντας τη υπόθεση ότι υπάρχει διαφορετικός μηχανισμός δράσης.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 7/6/2017


Η λεμφαγγειολειομυομάτωση (LAM) είναι μια σπάνια και προοδευτική κυστική πνευμονική νόσος, της οποίας η παθογένεση καθορίζεται από μεταλλάξεις που επηρεάζουν τα γονίδια οζώδους σκλήρυνσης (TSC), με επακόλουθη απορύθμιση του Rheb/Mtor/p70S6K μονοπατιού. Η πιθανή θεραπευτική δράση  των mTOR αναστολέων είναι υπό μελέτη.  Για την καλύτερη κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που εμπλέκονται στην παθογένεση της LAM, οι Chilosi M et al., ερεύνησαν την έκφραση της  καθεψίνης-κ  (cathepsin-k). Η λογική αυτής της απόφασης βασίστηκε σε πρόσφατες μελέτες που έδειξαν ότι οι mTOR αναστολείς ρυθμίζουν βασικές λειτουργικές δραστηριότητες των οστεοκλαστών, συμπεριλαμβανομένης της έκφρασης της καθεψίνης-κ.
Η ανοσοϊστοχημική μελέτη περιελάμβανε 12 περιστατικά LAM.  Σε όλα τα περιστατικά σημειώθηκε ισχυρή ανοσοαντιδραστικότητα της καθεψίνης-κ, που περιορίστηκε στα κύτταρα LAM.
Αυτή η ισχυρή έκφραση της καθεψίνης-κ στα κύτταρα LAM μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στην προοδευτική αναδιαμόρφωση του πνευμονικού παρεγχύματος που παρατηρείται σε αυτή τη θανατηφόρο νόσο και που καταλήγει στο σχηματισμό πνευμονικών κυστών.
Μπορεί να υποθέσει κανείς ότι οι mTOR αναστολείς ασκούν μέρος της δράσης τους περιορίζοντας την καταστροφική αναδιαμόρφωση της πνευμονικής δομής.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 21/3/2017


Οι Faehling M et al., παρουσιάζουν μία ασθενή με λεμφαγγειολειομυομάτωση (LAM) σε μακροχρόνια θεραπεία με sirolimus, η οποία έχει δεύτερη επιτυχή εγκυμοσύνη. Η δεύτερη εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια  μη διακοπτόμενης  θεραπείας  με χαμηλής δόσης sirolimus (επίπεδα πλάσματος 3-5 μg/L), δεν παρουσίασε επιπλοκές κι όσον αφορά τη μητέρα αλλά κι όσον αφορά το παιδί. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι το sirolimus σε χαμηλή δόση μπορεί να είναι ασφαλές σε επιλεγμένες έγκυες ασθενείς με σταθερή LAM. Επίσης, στη συγκεκριμένη ασθενή οι εγκυμοσύνες δε φάνηκαν να εμποδίζουν τη μακροχρόνια βελτίωση της πνευμονικής λειτουργίας που προκαλεί το φάρμακο.

Διαβάστε το περιστατικό εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 1/2/2017