ΔΙΑΜΕΣΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ

2016

Το sorafenib είναι ένας από του στόματος χορηγούμενος αναστολέας πολυκινάσης που έχει δείξει θετικά αποτελέσματα στην επιβίωση ασθενών με προχωρημένο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα και θεωρείται γενικά ασφαλές.
Οι Myung H-J et al., αντιμετώπισαν περιστατικό ασθενούς με ILD που σχετίστηκε με τη χρήση του sorafenib για τη θεραπεία του προχωρημένου ηπατοκυτταρικού καρκινώματος.
Ένας άντρας, ηλικίας 74 ετών με ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα σχετιζόμενο με τον ιό της ηπατίτιδας C, έλαβε sorafenib. Οκτώ ημέρες μετά, υποβλήθηκε σε ακτινοθεραπεία για έναν ενδοηπατικό όγκο που εντοπίστηκε στο όγδοο τμήμα. Την 24η μέρα απ’ την έναρξη της θεραπείας με sorafenib, ο ασθενής ανέπτυξε οξεία διάμεση πνευμονίτιδα που γρήγορα βελτιώθηκε μετά τη διακοπή του φαρμάκου και τη θεραπεία με υψηλής δόσης στεροειδών.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 22/12/2016


Οι Ueki N et al., ερευνούν τον αντίκτυπο των προϋπαρχόντων ακτινολογικών ILD  ευρημάτων στην επίπτωση της πνευμονίτιδας από ακτινοβολία (RP), καθώς και τα κλινικά αποτελέσματα μετά από στερεοτακτική ακτινοθεραπεία  σώματος (SBRT), για μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα σταδίου Ι (NSCLC).
Στη μελέτη τους  συμπεριέλαβαν 157 διαδοχικούς ασθενείς που υποβλήθηκαν μόνο σε SBRT για NSCLC σταδίου Ι και των οποίων οι απεικονίσεις αξονικής τομογραφίας πνεύμονα προ-θεραπείας, ήταν διαθέσιμες για αναδρομική εξέταση. Οι απεικονίσεις αξονικής τομογραφίας πνεύμονα προ-θεραπείας αξιολογήθηκαν αναδρομικά για την παρουσία ILD. Η επίπτωση RP, το ποσοστό συνολικής επιβίωσης (OS) και η επίπτωση εξέλιξης της νόσου και τοπικής εξέλιξης, αξιολογήθηκαν μεταξύ ασθενών με ILD (ILD [+]) και χωρίς ILD (ILD [-]).
Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η προϋπάρχουσα ILD ήταν σημαντικός παράγοντας κινδύνου για συμπτωματική και σοβαρή RP. Επίσης, ο προ-έλεγχος για ευρήματα ILD είναι σημαντικός για τον καθορισμό του κινδύνου για RP όταν προγραμματίζεται SBRT.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 15/12/2016


Οι Goemaere N T et al., περιγράφουν ένα περιστατικό πνευμονικής ίνωσης επαγόμενης από nitrofurantoin. To nitrofurantoin είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται συχνά στη θεραπεία και πρόληψη των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος. Έχουν καταγραφεί πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου, όπως απλαστική αναιμία, πολυνευρίτιδα, νεφρική και πνευμονική τοξικότητα.
Στο άρθρο περιγράφεται η κλινική ιστορία και τα ευρήματα της αυτοψίας μιας γυναίκας ηλικίας 51 ετών με πνευμονική ίνωση άγνωστης αιτιολογίας. Είχε ιστορικό επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος, για τις οποίες έκανε για πολλά χρόνια θεραπεία με nitrofurantoin.
Παραπέμφθηκε στο νοσοκομείο για έλεγχο για μεταμόσχευση πνευμόνων, λόγω σοβαρού πνευμονικού περιορισμού και δύσπνοιας. Δυστυχώς, η ασθενής απεβίωσε λόγω προοδευτικής αναπνευστικής ανεπάρκειας.
Η αυτοψία αποκάλυψε άτυπη διανομή της ίνωσης  που περιελάμβανε και τους άνω και τους κάτω λοβούς του πνεύμονα. Η παρατήρηση αυτή σε συνδυασμό με το μικροσκοπικό μοτίβο της ίνωσης και το ιστορικό μακροχρόνιας χρήσης του nitrofurantoin, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η πνευμονική ίνωση προκλήθηκε από το φάρμακο.
Συνεπώς, ασθενείς που κάνουν μακροχρόνια χρήση nitrofurantoin, πρέπει να ελέγχονται τακτικά για πνευμονικές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Διαβάστε την έκθεση του περιστατικού εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 8/12/2016


Mε την εισαγωγή νέων υλικών και αλλαγών στις διαδικασίες παραγωγής, οι επιθεωρητές επαγγελματικής υγείας συνεχίζουν να αποκαλύπτουν συσχετισμούς μεταξύ καινούργιων εκθέσεων και χρόνιων μορφών διάχυτης παρεγχυματικής πνευμονικής νόσου και τερματικής νόσου αεραγωγών. Προκειμένου να ξεχωρίσουν τις σχέσεις των διαφόρων παθήσεων έκθεσης, οι γιατροί πρέπει να διατηρούν υψηλό βαθμό υποψίας για την πιθανή τοξικότητα επαγγελματικών και περιβαντολλογικών εκθέσεων.
Άρθρο των Sauler M et al., περιγράφει διάφορες νέο-αναγνωρισμένες χρόνιες παρεγχυματικές  νόσους και τερματικές νόσους των αεραγωγών.  Εξετάζονται παθήσεις που σχετίζονται με έκθεση στο Ίνδιο, Νάυλον, Διακετύλιο-που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία γεύσης, σε νανοσωματίδια και στην καταστροφή του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.
Επιπλέον , το άρθρο ερευνά μεθόδους στην επιτήρηση των εργαζομένων καθώς και την πιθανή χρήση βιοδεικτών στην αξιολόγηση των σχέσεων μεταξύ των διαφόρων νόσων έκθεσης.

Διαβάστε το άρθρο εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 8/12/2016


Παρά το γεγονός ότι η πνευμονική τοξικότητα σχετιζόμενη με gefitinib, έναν αναστολέα του επιδερμικού παράγοντα ανάπτυξης, έχει καταγραφεί στο παρελθόν, η συλλογή κλινικών  πληροφοριών και η κατανόηση των υποβόσκων μηχανισμών της ILD επαγόμενης από το gefitinib, παραμένουν ασαφείς και ανεπαρκείς.
Μετά από αναδρομική εξέταση κλινικών αρχείων και ακτινογραφιών θώρακος 489 ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν gefitinib, οι  Kataoka K et al., διέγνωσαν 4 περιστατικά ILD επαγόμενης από gefitinib, που υποβλήθηκαν σε βρογχοσκόπηση με ευέλικτο βρογχοσκόπιο και βρογχοκυψελιδική πλύση (BAL).
Βρέθηκε ότι η χρονική περίοδος απ’ την έναρξη του gefitinib μέχρι την εμφάνιση της ILD ήταν σύντομη. Επίσης, οι ερευνητές συμπέραναν ότι συνιστάται μια προσεκτική μελέτη των ακτινογραφιών θώρακος και συλλογή των αναπνευστικών συμπτωμάτων.
Και οι 4 ασθενείς έλαβαν υψηλή δόση κορτικοστεροειδών και η ILD θεραπεύτηκε.
Ανιχνεύτηκαν υψηλά επίπεδα  πρωτεϊνης 10 επαγόμενης από ιντερφερόνη στο BAL υγρό. Οι συγγραφείς υπέθεσαν ότι ένας Th1 τύπος φλεγμονής πνευμονικού ιστού ή πνευμονικής βλάβης μπορεί να εμπλέκεται ως μέρος των μηχανισμών που προκαλούν την ILD επαγόμενη από gefitinib.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 5/12/2016


Το κάπνισμα ενός πακέτου τσιγάρων την ημέρα μπορεί να προκαλέσει 150 επιπλέον μεταλλάξεις στα πνευμονικά κύτταρα κάθε έτος, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στην Science, ανέλυσε την αλληλουχία DNA των κυττάρων από περισσότερους από 5.000 καρκίνους κι από καπνιστές, αλλά και από μη καπνιστές.
Συνολικά, η μελέτη έδειξε ότι τα καρκινικά κύτταρα των καπνιστών έτειναν να έχουν μεγαλύτερο αριθμό μεταλλάξεων εντός συγκεκριμένων «υπογραφών» μεταλλάξεων απ’ ότι τα κύτταρα των μη καπνιστών.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 28/11/2016


Η πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία (HSP) είναι μια κοινή ILD που προκύπτει από εισπνοή μιας μεγάλης ποικιλίας αντιγόνων από ευπαθή άτομα. Η νόσος κατηγοριοποιείται ως οξεία και χρόνια. Η χρόνια HSP μπορεί να είναι ινωτική ή όχι. Η ινωτική HSP έχει μεγάλη διαφορική διάγνωση και χειρότερη πρόγνωση.
Μελέτη των Pereira C et al., εξετάζει τις πιο κοινές αιτιολογίες για HSP και προτείνει διαγνωστικά κριτήρια και για τις 2 μορφές χρόνιας HSP βασισμένα στην έκθεση, την ακρόαση πνευμόνων, τις δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας, τα ευρήματα της HRCT, την βρογχοκυψελιδική πλύση και τις βιοψίες.
Τέλος, οι ερευνητές αναλύουν τις θεραπευτικές επιλογές, οι οποίες είναι περιορισμένες, με τη μεταμόσχευση πνευμόνων να συντελεί σε μεγαλύτερη επιβίωση συγκριτικά με την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση.
Τυχαιοποιημένες μελέτες με νέα αντι-ινωτικά φάρμακα είναι απαραίτητες.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 14/11/2016


Η πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία (HP) είναι μια ILD που προκαλείται από επαναλαμβανόμενες εισπνοές, διασκορπισμένων σε μικρά κομμάτια, οργανικών σωματιδίων ή χημικών χαμηλού μοριακού βάρους. Η νόσος χαρακτηρίζεται από μια κυψελιδίτιδα που διατηρείται από CD8(+) κυτταροτοξικά Τ- λεμφοκύτταρα, δημιουργία κοκκιώματος και –όποτε η αντιγονική έκθεση συνεχίζεται- ίνωση. Παρά το ότι είναι γνωστό ότι η μετανάστευση των Τ-κυττάρων  στους πνεύμονες είναι πολύ σημαντική για την HP αντίδραση, οι μηχανισμοί που εμπλέκονται σε αυτήν τη διαδικασία παραμένουν απροσδιόριστοι.
Χρησιμοποιώντας κυτομετρία ροής, ανοσοϊστοχημεία, ανάλυση ομοεστιακής μικροσκοπίας και δοκιμασίες χημειοταξίας, οι Agostini C et al., εξέτασαν εάν το CXCL10 κι ο υποδοχέας του, CXCR3, ρυθμίζουν τη διακίνηση των CD8(+) Τ-κυττάρων στον ΗΡ πνεύμονα. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η IFN-γ λειτουργεί ως μεσολαβητής στην πρόσληψη λεμφοκυττάρων στον πνεύμονα μέσω παραγωγής της χημειοκίνης CXCL10, καταλήγοντας σε Tc1-κυτταρική κυψελιδίτιδα και δημιουργία κοκκιώματος.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 14/11/2016


Η ILD επαγόμενη από φάρμακα (DILD) δεν είναι ασυνήθης κι έχει πολλά κλινικά μοτίβα, τα οποία κυμαίνονται από καλοήθεις διηθήσεις μέχρι το απειλητικό για τη ζωή σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας.
Δύο είναι οι  μηχανισμοί που εμπλέκονται στην DILD και πιθανώς είναι αλληλεξαρτώμενοι: o ένας είναι η άμεση τοξικότητα εξαρτώμενη από τη δόση κι ο άλλος είναι ανοσολογικός.
Κυτταροτοξική πνευμονική βλάβη μπορεί να προκύψει από απευθείας ζημιά στα πνευμοκύτταρα ή στο κυψελιδικό-τριχοειδές ενδοθήλιο.
Τα φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν διάφορα είδη ανοσολογικών αντιδράσεων, όμως οι περισσότερες ανοσολογικές αντιδράσεις στην DILD είναι Τ-κυτταρικές.
Η DILD είναι δύσκολο να διαγνωστεί και συνήθως η διάγνωση γίνεται μέσω αποκλεισμού. Η αναγνώριση του αιτιολογικού φαρμάκου που προκαλεί μια αλλεργία ή κυτταροτοξικότητα είναι πολύ σημαντική για την αποτροπή δευτερογενών αντιδράσεων.
Ο Matsuno Osamu περιγράφει σε άρθρο του, τους μηχανισμούς και τις καλύτερες διαγνωστικές προσεγγίσεις της DILD.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 9/11/2016


Στοχευμένες θεραπείες, οι οποίες έχει αποδειχτεί ότι βελτιώνουν τις κλινικές εκβάσεις,  χρησιμοποιούνται ολοένα και περισσότερο για τον καρκίνο. Παρά το ότι αυτές οι θεραπείες επιδεικνύουν πλεονέκτημα επιβίωσης σε συγκεκριμένες ομάδες ασθενών, μπορούν επίσης να αυξήσουν τη συχνότητα των τοξικοτήτων σχετιζόμενων με θεραπείες και της θνησιμότητας.
Οι πνευμονικές τοξικότητες, και κυρίως η ILD επαγόμενη από φάρμακα, αποτελούν πολύ σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που μπορούν να αποβούν μοιραίες.
Η βασική αντιμετώπιση της ILD επαγόμενης από στοχευμένες θεραπείες περιλαμβάνει τη διακοπή των φαρμάκων  και τη χρήση κορτικοστεροειδών, χωρίς εντούτοις να υπάρχουν τυποποιημένες οδηγίες.
Οι κλινικοί γιατροί πρέπει να ζυγίζουν τα οφέλη και τους κινδύνους των θεραπειών που προκαλούν ILD προκειμένου να παρέχουν βέλτιστες θεραπείες και ευνοϊκά αποτελέσματα.
Το άρθρο των Chen Yuh-Min και Yung-Hung Luo, καταγράφει σχετικές κλινικές πληροφορίες που αφορούν την αντιμετώπιση της ILD επαγόμενης από στοχευμένη θεραπεία.

Διαβάστε το άρθρο εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 9/11/2016


Η αναπνευστική βρογχιολίτιδα-σχετιζόμενη με διάμεση πνευμονική νόσο (RB-ILD), είναι μια διάμεση πνευμονία που παρατηρείται σχεδόν αποκλειστικά στους καπνιστές. Παρά το ότι άλλες ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονίες (IIPs) παρουσιάζουν μια γενετική προδιάθεση, δεν ισχύει το ίδιο για την RB-ILD.
Όμως, οι Maclay J et al., περιγράφουν δύο περιστατικά, μιας κόρης και του πατέρα της, οι οποίοι εμφανίζουν ακτινολογικές και παθολογικές ενδείξεις RB-ILD εγείροντας την πιθανότητα άμεσης γενετικής ευαισθησίας στην ανάπτυξη αυτής της πάθησης.

Διαβάστε τα 2 περιστατικά εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 7/11/2016


Η πνευμονική βλάβη επαγόμενη από ακτινοβολία, θεωρείται περιοριστικός παράγοντας για τη χρήση της θωρακικής  ακτινοβολίας σε ασθενείς που τη χρειάζονται ως θεραπεία.
Η πνευμονική βλάβη επαγόμενη από ακτινοβολία μπορεί να προκύψει σε 2 φάσεις: νωρίς (<6 μήνες) οπότε και ονομάζεται πνευμονίτιδα από ακτινοβολία, και αργά (>6 μήνες) οπότε και ονομάζεται πνευμονική ίνωση επαγόμενη από ακτινοβολία.
Διάφοροι παράγοντες οι οποίοι μπορεί να σχετίζονται με τον ασθενή, τη νόσο ή τη θεραπεία, μπορούν να προβλέψουν την επίπτωση και τη σοβαρότητας της πνευμονίτιδας από ακτινοβολία. Τα στεροειδή, οι ACE αναστολείς και η πεντοξυφυλλίνη αποτελούν τη βασική θεραπεία αυτής της πνευμονίτιδας.
Η παθοφυσιολογία της πνευμονικής ίνωσης επαγόμενης από ακτινοβολία περιλαμβάνει συνεχιζόμενη φλεγμονή και μικραγγειακές αλλαγές λόγω των προ-αγγειογονικών και προ-ινωγονικών ερεθισμάτων που μοιάζουν με αυτές της ενήλικης βρογχεκτασίας. Η θεραπεία επιλογής περιλαμβάνει γενική υποστηρικτική διαχείριση, κινητοποίηση των εκκρίσεων των αεραγωγών, αντιφλεγμονώδη θεραπεία και διαχείριση των οξέων παροξυσμών.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 7/11/2016


Η πρόσφατη βιβλιογραφία περί παθολογίας περιέγραψε μια νέα μορφή τοπικής διάμεσης ίνωσης που σχετίζεται με βαρύ κάπνισμα. Η βλάβη αναφέρεται με διάφορα ονόματα, όπως αναπνευστική βρογχιολίτιδα-διάμεση πνευμονική νόσος με ίνωση, διεύρυνση του αέρα μεταξύ των υπεζωκοτικών στρωμάτων  με ίνωση και διάμεση ίνωση σχετιζόμενη με κάπνισμα.
Οι Chung A et  al., πρότειναν, προκειμένου να αποφευχθεί η σύγχυση με άλλες μορφές ILD σχετιζόμενης με κάπνισμα, να αναφέρεται η βλάβη ως αναπνευστική βρογχιολίτιδα με ίνωση (RBF). Επίσης, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι αυτή η παθολογική ανωμαλία έχει συχνά μια χαρακτηριστική HRCT , με αποτέλεσμα στις περισσότερες περιπτώσεις η RBF να μπορεί να διαγνωστεί απεικονιστικά.
Το άρθρο των Chung A et al., έχει σκοπό να προτείνει πώς η RBF ταιριάζει στη γενική κατηγορία ILDs σχετιζόμενων με το κάπνισμα και κυρίως να τη συγκρίνει με 2 συναφείς  τύπους αποδεκτών ILDs σχετιζόμενων με κάπνισμα: την αναπνευστική βρογχιολίτιδα-διάμεση πνευμονική νόσο (RBILD) και την αποφολιδωτική διάμεση πνευμονιά (DIP).

Διαβάστε το άρθρο εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 3/11/2016


Mελέτη των Sabri Y Y et al., έχει σκοπό να περιγράψει τη σχέση μεταξύ καπνίσματος και ανάπτυξης ILD, προσδιορίζοντας τα διαφορετικά είδη ILD που σχετίζονται με το κάπνισμα. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιήθηκε υψηλής ευκρίνειας αξονική τομογραφία (HRCT) σε 40 καπνιστές. Σε όλους τους ασθενείς είχε γίνει κλινική εξέταση, έλεγχοι πνευμονικής λειτουργίας και είχαν υπολογιστεί τα αέρια αίματος. Επίσης, σε 27 ασθενείς είχε πραγματοποιηθεί BAL και σε 14 διαβρογχική βιοψία. Κανείς ασθενής δε συμφώνησε σε χειρουργική βιοψία.
Σε 25 ασθενείς τα ευρήματα της HRCT υπονόησαν αναπνευστική βρογχιολίτιδα-σχετιζόμενη με ILD (RB-ILD). Πέντε ασθενείς διαγνώστηκαν με πρόωρη αποφολιδωτική διάμεση πνευμονίτιδα  (DIP), 3 ασθενείς με προχωρημένη DIP, 6 ασθενείς με συνήθη διάμεση πνευμονία (UIP), ενώ ένας ασθενής είχε ευρήματα πνευμονικής κυτταρικής ιστιοκύττωσης Langerhans (PLCH).
Στο κατάλληλο κλινικό πλαίσιο, η HRCT παίζει καίριο ρόλο στην αξιολόγηση της ILD σχετιζόμενης με το κάπνισμα (SR-ILD). H βιοψία πνεύμονα μπορεί να χρειάζεται όταν τα ευρήματα της HRCT είναι ασαφή ή όταν μια σίγουρη και ξεκάθαρη διάγνωση είναι αναγκαία.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 31/10/2016


Η αμιάντωση είναι η πιο σημαντική αλλαγή που παρατηρήθηκε στο πνευμονικό παρέγχυμα μετά την περιβαλλοντική  και επαγγελματική έκθεση σε ίνες αμίαντου. Χαρακτηρίζεται από διάχυτη διάμεση πνευμονική ίνωση.
Στην Κορέα, η επίπτωση της αμιάντωσης θα συνεχίσει να αυξάνεται για πολλά χρόνια και αναμένεται να κορυφωθεί το 2045. Η κυβέρνηση θέσπισε το 2011 τον νόμο Asbestos Damage Relief, προκειμένου να παρέχει αποζημίωση σε αυτούς που υποφέρουν από νόσους σχετιζόμενες με αμίαντο. Η ακτινολογική εκτίμηση είναι αναγκαία για τη διάγνωση της αμιάντωσης και οι ακτινολόγοι παίζουν βασικό ρόλο στη διαδικασία.
Άρθρο των Cha Y K et al., επεξηγεί τα απεικονιστικά χαρακτηριστικά της πρόωρης και προχωρημένης αμιάντωσης, δίνοντας έμφαση στα χαρακτηριστικά της CT θώρακος.  

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 20/10/2016


Οι καπνιστές είναι πιο ευάλωτοι στα μακροχρόνια αποτελέσματα της σκόνης πυριτίου, ενώ παραμένει άγνωστο εάν η κοινή επίδραση καπνίσματος και πυριτίασης διαφέρει μεταξύ των διαφόρων πνευμονικών παθήσεων.
Η μελέτη των Tse L A et al., ρίχνει φως σε αυτό το άγνωστο θέμα. Πρόκειται για μια ιστορική μελέτη που περιελάμβανε 3202 άτομα με πυριτίαση στο Χονγκ Κονγκ μεταξύ του 1981 και του 2005, τα οποία παρακολουθήθηκαν μέχρι τις 31/12/2006. Εκτιμήθηκε η τυποποιημένη αναλογία θνησιμότητας (SMR) στους ασθενείς που ήταν καπνιστές και σε αυτούς που δεν είχαν καπνίσει ποτέ, χρησιμοποιώντας τα ποσοστά θνησιμότητας του γενικού αρσενικού πληθυσμού ασχέτως της κατάστασης καπνίσματος. Όμως αυτές οι SMRs θεωρήθηκαν μεροληπτικές. Έτσι, τις προσάρμοσαν χρησιμοποιώντας «παράγοντες προσαρμογής καπνίσματος (SAF)».
Αξιολογήθηκε η πολλαπλασιαστική αλληλεπίδραση μεταξύ καπνίσματος και πυριτίασης με τη χρήση του «σχετικού παράγοντα πυριτίασης (RSE)».
Η μελέτη έδειξε ότι η ανεξάρτητη αναλογία κινδύνου της πυριτίασης στις αναπνευστικές νόσους μεταξύ καπνιστών ήταν το  81-95% αυτών  που δεν κάπνισαν ποτέ, ενώ η αναλογία κινδύνου της πυριτίασης στην πνευμονική φυματίωση ήταν 21% υψηλότερη απ’ ότι σε αυτούς που δεν κάπνισαν ποτέ. Το κάπνισμα μπορεί να έχει διαφορετική κοινή δράση με την πυριτίαση σε ποικιλία πνευμονικών νόσων.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 20/10/2016


Οι Lee H N et al., σε μελέτη τους περιγράφουν τα χαρακτηριστικά αξονικής τομογραφίας (CT) της διάμεσης πνευμονίτιδας επαγόμενης από χημειοθεραπεία (CIIP) με διαχρονική παρακολούθηση.
Η μελέτη εγκρίθηκε απ’ την τοπική επιτροπή δεοντολογίας. Εκατό διαδοχικοί ασθενείς  με CIIP μεταξύ Μαΐου 2005 και Μαρτίου 2015 εγγράφτηκαν αναδρομικά. Η αρχική CT αξιολογήθηκε από 2 ανεξάρτητους ακτινολόγους θώρακος και κατηγοριοποιήθηκε σε 1 από τα 4 CT μοτίβα, σύμφωνα  με τις οδηγίες του 2013 για την ιδιοπαθή διάμεση πνευμονία: μη ειδική διάμεση πνευμονία (NSIP), οργανούμενη πνευμονία (ΟΡ), πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία (ΗΡ) που μιμείται την αποφολιδωτική διάμεση πνευμονίτιδα και διάχυτη κυψελιδικη βλάβη (DAD).
Οι ερευνητές αξιολόγησαν την ημιποσοτική ανάλυση σε 5% κλίμακα ώστε να ελέγξουν την έκταση των παρεγχυματικών ανωμαλιών και τη διανομή τους στην αρχική (n=100), επακόλουθη (n=87) και δεύτερη CT παρακολούθηση (n=48). Οι αλλαγές στο μεσοδιάστημα της CT παρακολούθησης συγκρίθηκαν μέσω αντιστοιχισμένου t τεστ. Οι κλινικοί- ακτινολογικοί παράγοντες  της Ομάδας 1 (NSIP και OP μοτίβα) συγκρίθηκαν με αυτούς της ομάδας 2 (HP και DAD μοτίβα) με τη χρήση χ2 και ανεξάρτητου t τεστ.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 17/10/2016


Η αποφολιδωτική διάμεση πνευμονία (DIP) είναι μια σπάνια μορφή διάμεσης πνευμονικής νόσου σε παιδιά. Τα αναπνευστικά συμπτώματα εμφανίζονται προοδευτικά, είναι συνήθως ήπια ενώ η διάγνωση της νόσου γίνεται με καθυστέρηση 6 μηνών από την έναρξή της. Η HRCT είναι η πιο ευαίσθητη απεικονιστική τεχνική για την αναγνώριση της διάμεσης πνευμονίας. Το τυπικό ιστοπαθολογικό μοτίβο της DIP είναι διαγνωστικό. Η DIP στα παιδιά μπορεί να είναι ιδιοπαθής, αν και σχετίζεται με ένα εγγενή λάθος επιφανειοδραστικού μεταβολισμού.
Οι Degueldre S et al., παρουσιάζουν την πολύπλοκη κλινική πορεία και τα παθολογικά ευρήματα ενός κοριτσιού 30 μηνών από την Μαυριτανία και Σενεγάλη με ιδιοπαθή αποφολιδωτική διάμεση πνευμονία και πολλαπλές εξωπνευμονικές εκδηλώσεις. Αυτό είναι το πρώτο περιστατικό DIP που παρατηρείται ως μέρος ενός συνδρόμου με πολλαπλή οργανική συμμετοχή.

Διαβάστε το περιστατικό εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 17/10/2016


Η πνευμονική κυτταρική ιστιοκύττωση Langerhans (PLCH) είναι μία σπάνια νόσος με ύπουλη έναρξη και μη συγκεκριμένες εκδηλώσεις. Άρθρο των Ping W et al., έχει σκοπό να χαρακτηρίσει τις κλινικές εκδηλώσεις και τα κλινικά χαρακτηριστικά της  PLCH, μέσω αναδρομικής ανάλυσης κλινικών δεδομένων ασθενών με PLCH σε συνδυασμό με επανεξέταση της βιβλιογραφίας.
Απ’ τον Ιανουάριο 2001 έως τον Σεπτέμβριο 2012 στο Shanghai Pulmonary Hospital, Tongji University School of Medicine  πραγματοποιήθηκε μια αναδρομική ανάλυση  σε κλινικά δεδομένα ασθενών με PLCH (n=7)των οποίων η κατάσταση διαγνώστηκε με βιοψία από πνευμονικό ιστό (n=6) ή από διογκωμένους λεμφαδένες στο λαιμό (n=1) και επιβεβαιώθηκε από PLCH τυπικά ακτινολογικά χαρακτηριστικά σε αξονική τομογραφία. Επανέλεγχος δημοσιευμένων μελετών έγινε προκειμένου να δοθεί επιπλέον έμφαση στην κλινική εκδήλωση και σε ακτινολογικά χαρακτηριστικά της PLCH.
Oι 6 ασθενείς είχαν μεγάλο ιστορικό καπνίσματος. Δύο είχαν επαναλαμβανόμενο πνευμοθώρακα και οι άλλοι 2 είχαν πνευμονική αρτηριακή υπέρταση.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η παθογένεση της PLCH μπορεί να συσχετιστεί άμεσα με το κάπνισμα. Η κυστική βλάβη ή η βλάβη στα οζίδια ήταν τα τυπικά ακτινολογικά χαρακτηριστικά. Επιπλέον μελλοντικές μελέτες με μεγάλα μεγέθη δειγμάτων χρειάζονται ώστε να επικυρωθούν τα αποτελέσματα της μελέτης και να γίνουν κατανοητά τα κλινικά χαρακτηριστικά της PLCH ώστε να αποφευχθεί η λανθασμένη διάγνωση.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 12/10/2016


H πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία (ΗΡ), γνωστή και ως εξωγενής αλλεργική κυψελίτιδα, είναι ένα πολύπλοκο πνευμονικό σύνδρομο στο οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα λειτουργεί ως μεσολαβητής και το οποίο προκαλείται από την εισπνοή μιας μεγάλης ποικιλίας από αντιγόνα στα οποία ο ασθενής έχει προηγουμένως ευαισθητοποιηθεί. Η παθοβιολογία της νόσου δεν έχει γίνει πλήρως κατανοητή, αλλά μαζί με τα εναύσματα που προκαλούν τη νόσο, γενετικοί παράγοντες/ξενιστές μπορεί να είναι σημαντικοί καθώς μόνο η μειονότητα των εκτεθειμένων ατόμων αναπτύσσουν ΗΡ. Λόγω έλλειψης ενός διαγνωστικού χρυσού προτύπου, η διάγνωση της ΗΡ δεν είναι ξεκάθαρη και στηρίζεται στην ένταξη διαφόρων παραγόντων όπως του ιστορικού έκθεσης, των ιζηματινών, των κλινικών χαρακτηριστικών, της βρογχοκυψελιδικής πλύσης, και των ακτινολογικών και παθολογικών χαρακτηριστικών. Στο κατάλληλο, όμως, πλαίσιο ένας υψηλός δείκτης υποψίας είναι πολύ βασικός και μπορεί να καταστήσει περιττή την ανάγκη για πιο επεμβατικούς ελέγχους.
Τα κορτικοστεροειδή μπορεί να είναι χρήσιμα σε οξέα επεισόδια για ανακούφιση των συμπτωμάτων ή σε χρόνια και προοδευτική νόσο, αλλά η μακροχρόνια αποτελεσματικότητά τους δεν έχει επικυρωθεί σε κλινικές μελέτες.
Ιδανικά, οι ασθενείς με ΗΡ θα πρέπει να παραπέμπονται σε εξειδικευμένα κέντρα, καθώς η αλληλοεπικάλυψη με άλλες ILD μπορεί να είναι ουσιώδης.
Η σωστή διάγνωση είναι πολύ σημαντική για προγνωστικούς και θεραπευτικούς λόγους.
Η μελέτη των Spagnolo P et al., αναλύει όλα τα παραπάνω για την πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 12/10/2016


Μελέτη των Sieminska A et al., περιγράφει την  ILD σχετιζόμενη με αναπνευστική βρογχιολίτιδα (RB-ILD), η οποία  είναι μια σπάνια, ήπια φλεγμονώδης πνευμονική διαταραχή που εμφανίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε άτομα που κάπνιζαν ή καπνίζουν, μεταξύ της τρίτης και έκτης δεκαετίας της ζωής τους και χωρίς κάποια γενετική προτίμηση. Η έναρξη της νόσου είναι ύπουλη, με δύσπνοια κατά την προσπάθεια και επίμονο βήχα, ο οποίος μπορεί να είναι μη παραγωγικός, και αναπτύσσεται σε χρονικό διάστημα κάποιων εβδομάδων ή μηνών. Η RB-ILD μπορεί, επίσης, να διαγνωστεί σε ασυμπτωματικούς ασθενείς με λειτουργική βλάβη και ανωμαλίες στην ακτινογραφία θώρακος ή στην HRCT.
Η πορεία της RB-ILD είναι ετερογενής. Κάποιοι ασθενείς ανταποκρίνονται θετικά σε κορτικοστεροειδή και στη διακοπή του καπνίσματος, αλλά συχνά δεν υπάρχει λειτουργική βελτίωση και η πάθηση εξελίσσεται παρά τη διακοπή καπνίσματος και τη θεραπεία.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 10/10/2016


Μελέτη των Francesca L. K eta l., αναπτύσσει και συνοψίζει κατευθυντήριες γραμμές για την τεκμηριωμένη διάγνωση και θεραπεία των διάμεσων πνευμονικών παθήσεων που σχετίζονται με επαγγελματική έκθεση, διεξάγοντας εμπεριστατωμένες αναλύσεις βιβλιογραφίας με περιλήψεις και αξιολογήσεις άρθρων, αντικειμενικές βαθμολογήσεις και συλλογή αποδείξεων σε πίνακες.
Μια διεπιστημονική ειδική επιτροπή συνέταξε τεκμηριωμένες ή γενικής συναίνεσης οδηγίες, ενώ χρησιμοποιήθηκε και εξωτερική αξιολόγηση από συναδέλφους τους.
Οι ερευνητές συνέστησαν τη σπιρομέτρηση, την ακτινογραφία θώρακος και την υψηλής ευκρίνειας αξονική τομογραφία με βάση αποδειχτικά στοιχεία. Επίσης, πρότειναν, συνδυαστικά με λεπτομερές κλινικό ιστορικό, την ικανότητα διάχυσης μονοξείδιου του άνθρακα, τη συλλογή δειγμάτων πτυέλων, την αξιολόγηση της έκθεσης,  το εξάλεπτο τεστ βάδισης και τη  βρογχοκυψελιδική πλύση.
Δεν προτάθηκε η μαγνητική τομογραφία θώρακος λόγω έλλειψης αποδείξεων.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...


H πνευμονική βλάβη λόγω φαρμάκων (DLI) προκαλείται από συγκεκριμένη χρήση κάποιου φαρμάκου, συμπεριλαμβανομένων όχι μόνο των συνταγογραφούμενων φαρμάκων αλλά και των OTC, των φυτικών φαρμάκων, των συμπληρωμάτων και των παράνομων ναρκωτικών. Η DLI είναι μια ανεπιθύμητη ενέργεια που λαμβάνει χώρα στο πνευμονικό σύστημα το οποίο περιλαμβάνει τους πνεύμονες, τους βρόγχους, τα πνευμονικά αγγεία και τον υπεζωκότα.
Οι Kubo K et al., κάνουν μια ολοκληρωμένη και συναινετική ανάλυση της διάγνωσης και θεραπείας της DLI.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...


Mε τον αυξανόμενο αριθμό θεραπευτικών φαρμάκων, η λίστα φαρμάκων που είναι υπεύθυνα για σοβαρή πνευμονική νόσο μεγαλώνει. Πολλά φάρμακα έχουν συσχετιστεί με πνευμονικές επιπλοκές διαφόρων ειδών, όπως διάμεση φλεγμονή και ίνωση, βρογχόσπασμο, πνευμονικό οίδημα και υπεζωκοτικές εξιδρώσεις. Διάμεση πνευμονική νόσος που προκαλείται από φάρμακα (DILD) μπορεί να οφείλεται σε χημειοθεραπευτικούς παράγοντες, αντιβιοτικά, αντιαρρυθμικά και ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Δεν υπάρχουν διακριτά φυσιολογικά, ακτινολογικά ή παθολογικά μοτίβα για τις DILD και η διάγνωση γίνεται συνήθως όταν ένας ασθενής με ILD εκτίθεται σε ένα φάρμακο που είναι γνωστό ότι προκαλεί πνευμονική νόσο. Οι άλλες αιτίες  ILD πρέπει να αποκλειστούν. Η θεραπεία είναι η αποφυγή επιπλέον έκθεσης και τα συστηματικά κορτικοστεροειδή.
Άρθρο των Scwaiblmair M. et al., περιγράφει τα φάρμακα εκείνα που μπορούν να προκαλέσουν ILDs.

Διαβάστε το άρθρο εδώ...


Η γρίπη είναι μια σοβαρή νόσος που μπορεί να εξαπλωθεί στον κόσμο σε εποχιακές επιδημίες, προκαλώντας περίπου 250.000-500.000 θανάτους το χρόνο. Ο εμβολιασμός είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος πρόληψης δευτερογενών επιπλοκών και κινδύνου νοσηλείας και θανάτου λόγω γρίπης. Το εμβόλιο είναι ασφαλές και οι πιο κοινές ανεπιθύμητες ενέργειες δεν είναι κλινικώς σημαντικές.
Παρ’ όλα αυτά, έχουν δημοσιευθεί λίγα περιστατικά διάμεσων πνευμονικών νόσων που προκλήθηκαν απ’ το εμβόλιο.
Οι Watanabe S. et al., περιγράφουν ένα περιστατικό ILD που προκλήθηκε απ’ το εμβόλιο της γρίπης και αναλύουν τη  βιβλιογραφία.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...


Για πολλά χρόνια ήταν γνωστό ότι το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους πνεύμονες. Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και ο καρκίνος του πνεύμονα είναι οι 2 παθήσεις του πνεύμονα οι οποίες σχετίζονται συχνότερα με το κάπνισμα. Όμως, τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει και δίνεται προσοχή στο ρόλο του καπνίσματος στην ανάπτυξη των διάμεσων πνευμονικών παθήσεων (ILDs). Συγκεκριμένα υπάρχουν 3 παθήσεις, η αποφολιδωτική διάμεση πνευμονία, η αναπνευστική βρογχιολίτιδα-σχετιζόμενη με ILD και η πνευμονική κυτταρική ιστιοκύττωση Langerhan, οι οποίες θεωρούνται ότι αιτιολογικά σχετίζονται με το κάπνισμα, αλλά και κάποιες άλλες που είναι πιθανόν να εμφανιστούν σε καπνιστές.
Μελέτη των Margaritopoulos G.et al., αναλύει τα πιο πρόσφατα ευρήματα σχετικά με το ρόλο του καπνίσματος στην παθογένεση και στην κλινική συμπεριφορά των ILDs.

Διαβάστε τη μελέτη εδώ...


Η πνευμονοκονίαση αναφέρεται σε μια ομάδα ινωτικών πνευμονικών παθήσεων που προκαλούνται από την συσσώρευση σκόνης στον πνεύμονα. Η πνευμονοκονίαση των ανθρακωρύχων (CWP),γνωστή και ως «μαύρος πνεύμονας» είναι μία μη αναστρέψιμη διάμεση πνευμονική νόσος που προκαλείται από χρόνια εισπνοή σκόνης άνθρακα. Πρόσφατες αναφορές CWP στην Αυστραλία-6 επιβεβαιωμένα περιστατικά από προτεινόμενους ιατρικούς συμβούλους στη βιομηχανία άνθρακα στο Queensland απ’ τον Μάιο 2015 έως τον Φεβρουάριο 2016- προκαλούν ανησυχία και δείχνουν πιθανή μείωση στον έλεγχο στην έκθεση στα ορυχεία της Αυστραλίας ή αδυναμία της διαδικασίας ελέγχου ή και τα δύο.
Άρθρο των Zosky G. et al., μελετά την CWP στο Αυστραλιανό πλαίσιο ενώ δε γίνεται αναφορά σε άλλες πνευμονικές παθήσεις που οφείλονται στην έκθεση σε σκόνη άνθρακα.  

Διαβάστε το άρθρο εδώ...


Άρθρο των Kroll R. et al., παρουσιάζει μια σπάνια κατάσταση η οποία περιγράφτηκε πρώτη φορά το 1965 και σχετίζεται κυρίως με το κάπνισμα και συγκεκριμένα επαγγέλματα. Η έναρξη των γενικών συμπτωμάτων  είναι ύπουλη, κι ενώ η εξέταση αίματος και η απεικόνιση μπορούν να φανούν πολύτιμες, η λήψη δείγματος ιστού είναι απαραίτητη για τη διάγνωση.  Η Αποφολιδωτική Διάμεση Πνευμονίτιδα επηρεάζει κυρίως καπνιστές στην τέταρτη ή πέμπτη δεκαετία της ζωής τους. Αυτό το άρθρο, όμως, περιγράφει την πάθηση σε μια γυναίκα 27 ετών χωρίς ιστορικό καπνίσματος που δουλεύει σε εργοστάσιο παρασκευής τσιπς και παρουσίασε βήχα, δύσπνοια και ζαλάδα. Η ασθενής είχε χαρακτηριστικά απεικονιστικά ευρήματα και διαγνώστηκε μέσω βιοψίας με  Αποφολιδωτική Διάμεση Πνευμονίτιδα. Βελτιώθηκε κλινικά με περιορισμό της έκθεσης και θεραπεία με στεροειδή.

Διαβάστε το άρθρο εδώ...


Άρθρο των Li Cheng-Wei et al., αναλύει τα κλινικά χαρακτηριστικά, κυρίως τα ακτινολογικά, των ασθενών με πνευμονική κυτταρική ιστιοκύττωση Langerhans (PLCH) κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους μέσω αναδρομικής ανάλυσης των κλινικών δεδομένων. Επίσης, στο άρθρο γίνεται και αξιολόγηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας.
Τα συμπεράσματα από τη μελέτη είναι ότι η PLCH παραμένει μια ορφανή νόσος που πιθανώς σχετίζεται με το κάπνισμα. Κλινικά συμπτώματα όπως ο βήχας και η δύσπνοια κοπώσεως δεν είναι συγκεκριμένα. Είναι σημαντικό να επικεντρωθεί το ενδιαφέρον στον επαναλαμβανόμενο πνευμοθώρακα, καθώς κλινικά σχετίζεται με τη PLCH. H χαρακτηριστική ακτινολογική εκδήλωση είναι κυστική ή οζώδης σκίαση στους πνεύμονες και παίζει σημαντικό ρόλο στη διάγνωση της PLCH.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ...


H πνευμονική ιστιοκύττωση Langerhans (PLCH) είναι μια σπάνια ιστιοκυτταρική διαταραχή που επηρεάζει σχεδόν αποκλειστικά τους πνεύμονες των καπνιστών. Η διάγνωσή της είναι δύσκολη και συχνά απαιτεί διαβρογχική βιοψία ή χειρουργική βιοψία πνεύμονα. Η πνευμονική υπέρταση είναι μια συχνή και πολλές φορές σοβαρή επιπλοκή της PLCH.  Η παθογένεσή της είναι  αμφισβητήσιμη . Πρόσφατα BRAF V600 μετάλλαξη και BRAF  έκφραση έχουν αναγνωριστεί σε κάποιους ασθενείς με PLCH , υπονοώντας ότι έστω μια υπο-ομάδα PLCH έχει κλωνικό πολλαπλασιασμό. Παρά  το ότι η διακοπή του καπνίσματος είναι η πρώτη γραμμή θεραπείας για τη νόσο, κάποιοι ασθενείς χρειάζονται επιπλέον θεραπεία και πιθανώς μεταμόσχευση. Δεδομένου ότι τα αλλοιωμένα κύτταρα της PLCH εκφράζουν το BRAF σε κάποιους ασθενείς, η θεραπεία στοχευόμενη στο MAPKinase μονοπάτι μπορεί να φανεί αποτελεσματική.
Η μελέτη των Roden A. et al., έχει ως σκοπό να παρουσιάσει τις πιο πρόσφατες κλινικές και παθολογικές πλευρές της νόσου, την παθογένεση, τη θεραπεία καθώς και τη βασική διαγνωστική προσέγγιση στην PLCH.

Διαβάστε ολόκληρη τη μελέτη εδώ...