ΔΙΑΜΕΣΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ

Μικροί αεραγωγοί και διάμεσες πνευμονικές συμμετοχές κυριαρχούν στη χρόνια πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία (cHP). Όμως, οι ρόλοι τους στον περιορισμό άσκησης και η σχέση με λειτουργικούς πνευμονικούς ελέγχους δεν έχουν μελετηθεί λεπτομερώς.
Σκοπός των Dias O M et al, ήταν η αξιολόγηση της απόδοσης στην άσκηση και των καθοριστικών παραγόντων της στην cHP. Αξιολογήθηκε η μέγιστη απόδοση σε έλεγχο καρδιοπνευμονικής άσκησης σε 28 c HP ασθενείς και σε 18 υγιή άτομα κατά τη διάρκεια ποδηλασίας.
Η μειωμένη ικανότητα άσκησης ήταν κυρίαρχη στους ασθενείς λόγω αναπνευστικών περιορισμών κι όχι λόγω δυναμικής υπερπληθωρισμού. Μειωμένοι πνευμονικοί όγκοι ήταν αξιόπιστοι δείκτες πρόβλεψης χαμηλότερης απόδοσης κατά τη διάρκεια άσκησης.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 6/9/2018


H amrubicin, που χρησιμοποιείται ως χημειοθεραπευτικός παράγοντας για τον καρκίνο του πνεύμονα, μπορεί να προκαλέσει ILD. Όμως, στην πράξη δεν υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις της επίπτωσης ILD σχετιζόμενης με amrubicin και για αυτόν το λόγο οι Miura Y et al., ερεύνησαν την εμφάνιση ILD σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που έλαβαν amrubicin στο Nippon Medial School Hospital από τον Μάρτιο 2002 έως τον Απρίλιο 2015.
Διάμεση πνευμονική πάθηση παρουσιάστηκε στο 3,3% των ασθενών στη μελέτη. Το ποσοστό, αυτό, ήταν χαμηλότερο από τα ποσοστά παλαιότερων αναφορών. Η προ-υπάρχουσα πνευμονική ίνωση μπορεί να αποτελεί παράγοντα κινδύνου για ILD. Όμως, δεν υπήρχαν θανατηφόρα περιστατικά μεταξύ ασθενών με ασυμπτωματική πνευμονική ίνωση χωρίς «κυψελοειδή πνεύμονα». Το γεγονός, αυτό, δείχνει ότι είναι απαραίτητο να αξιολογείται προσεχτικά η πιθανότητα προ-υπάρχουσας πνευμονικής ίνωσης και να διευκρινίζεται η παρουσία ή η απουσία «κυψελοειδούς πνεύμονα» πριν την έναρξη χημειοθεραπείας με amrubicin.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 27/6/2018


Η μειωμένη ικανότητα άσκησης επηρεάζει έντονα την ποιότητα ζωής στην πνευμονική κυτταρική ιστιοκύττωση Langerhans. Η εξακρίβωση των μηχανισμών που επιδεινώνουν την ικανότητα άσκησης είναι απαραίτητη προκειμένου να αναγνωριστούν οι στόχοι για συμπτωματικές θεραπείες.
Οι Rolland-Debord C et al., ανέλυσαν τη δύσπνοια, τις εξετάσεις πνευμονικής λειτουργίας και καρδιοαναπνευστικής άσκησης σε μελέτη όπου συμμετείχαν 62 άτομα. Τα δεδομένα συγκρίθηκαν μεταξύ ατόμων με μειωμένη και φυσιολογική αεροβική ικανότητα κι έδειξαν ότι η μειωμένη ικανότητα άσκησης είναι κοινή στην πνευμονική κυτταρική ιστιοκύττωση Langerhans. Οφείλεται κυρίως σε πνευμονικές αλλαγές, αλλά δε σχετίζεται με αυξημένη ένταση δύσπνοιας. Συνεπώς, η θεραπεία του πνεύμονα αντιπροσωπεύει μια σχετική προσέγγιση βελτίωσης της ικανότητας άσκησης, ακόμα και σε ασθενείς που βιώνουν ήπια δύσπνοια.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 23/5/2018


Η πυριτίαση βρίσκεται στην κορυφή των επαγγελματικών παθήσεων σε αναπτυσσόμενες χώρες και δε μπορεί να γιατρευτεί πλήρως. Πρόσφατες εξελίξεις στην έρευνα βλαστοκυττάρων καθιστά πιθανή τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονικής ίνωσης. Η εφαρμογή της θεραπείας βλαστοκυττάρων σε επαγγελματικές νόσους και κυρίως η χρήση μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων προερχόμενων από λιπώδη ιστό (AD-MSCs) στη θεραπεία της πυριτίασης, δεν έχει ακόμα καταγραφεί.
Σκοπός της μελέτης των Shangya Chen et al. είναι να εξετάσει την επίδραση της πνευμονική ίνωσης επαγόμενης από πυρίτιο σε αρουραίους.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 3/5/2018


Προκειμένου να ερευνηθεί η πιθανότητα θνησιμότητας, το προσδόκιμο ζωής της πνευμονοκονίασης των ανθρακωρύχων (CWP) και οι συναφείς παράγοντες προσδόκιμου ζωής, 495 ασθενείς με CWP διαγνώστηκαν και καταγράφηκαν από το 1963 έως το 2014 σε ένα κρατικό ορυχείο στην Ανατολική Κίνα.
Με βάση τα δεδομένα της ανάλυσης επιβίωσης, φάνηκε ότι είναι σημαντικό να επικεντρωθούμε σε CWP ασθενείς με επιπλοκές, κυρίως σε αυτούς με πνευμονική φυματίωση ή με προηγούμενο αρχικό έτος έκθεσης σε σκόνη, προκειμένου να βελτιωθεί το ποσοστό επιβίωσης. Οι ασθενείς χρειάζονται πιο επιθετικές έρευνες παρακολούθησης για να παρατείνουν τη ζωή τους μέσω της πρόληψης επιπλοκών.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 4/4/2018


Η κυτταρική ιστιοκύττωση Langerhans (LCH) είναι μια ομάδα διαταραχών με ποικίλες εκδηλώσεις κι εκβάσεις. Παιδιά με LCH έχουν κυρίως οστική και πολυσυστηματική συμμετοχή με μικρό αντίκτυπο σε πνευμονική συμμετοχή και με καμιά θεραπευτική ένδειξη για την πνευμονική πάθηση. Αντιθέτως, η πνευμονική συμμετοχή είναι ο καθοριστικός παράγοντας νοσηρότητας και θνησιμότητας σε ενήλικες, ενώ είναι ανθεκτική σε πρώτης-γραμμής χημειοθεραπευτικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε παιδιά.
Η πνευμονική LCH ανήκει στην κατηγορία LCH που απαντάται κυρίως σε ενήλικες καπνιστές. Στις περισσότερες περιπτώσεις η διακοπή καπνίσματος οδηγεί σε κλινική, λειτουργική και ακτινολογική βελτίωση στα πρώιμα ή οζοκυστικά στάδια.
Σε άτομα με προοδευτική νόσο και σημαντικό πρόβλημα στην πνευμονική λειτουργία, το cladribine προτάθηκε ως θεραπεία-σωτηρίας για προοδευτική, οζοκυστική νόσο.
Οι Nasser M et al., καταγράφουν ένα περιστατικό πολυσυστηματικής LCH με προχωρημένη κυστική πνευμονική LCH σε μια γυναίκα, 34 ετών με θεαματική ανταπόκριση στο cladribine.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 20/3/2018


H ILD επαγόμενη από cetuximab, κυρίως για όγκους στην περιοχή λαιμού και κεφαλής, έχει καταγραφεί σπάνια. Το παρόν άρθρο μπορεί να χρησιμεύσει ως σημαντικό σημείο αναφοράς προκειμένου να θέσει τους γιατρούς, που χρησιμοποιούν αυτόν τον χημειοθεραπευτικό παράγοντα, σε εγρήγορση.
Οι Shimada M et al., καταγράφουν το περιστατικό οξείας ILD σε έναν άντρα ηλικίας 66 ετών με διπλούς καρκίνους που έλαβε ταυτόχρονα θεραπεία με cetuximab και ακτινοβολία. Μόλις έγινε η διάγνωση με ILD, ο ασθενής έλαβε υψηλής δόσης methylprednisone (1mg/kg). Ανάρρωσε γρήγορα κι έλαβε εξιτήριο την εκατοστή μέρα.
Για έγκαιρη διάγνωση ILD, οι συγγραφείς προτείνουν εβδομαδιαίες ακτινογραφίες θώρακος για ασθενείς που λαμβάνουν cetuximab. Σε ύποπτα περιστατικά, HRCT και μετρήσεις KL-6, SP-A και SP-D, κρίνονται απαραίτητες.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 8/3/2018


To vinblastine είναι η θεραπεία για παιδιά με κυτταρική ιστιοκύττωση Langerhans (LCH). Εάν η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε ενήλικες με LCH είναι αμφισβητήσιμο. Η αναδρομική πολυκεντρική μελέτη των Tazi A et al., περιλάμβανε 35 ενήλικες ασθενείς που έλαβαν vinblastine και στεροειδή ως πρώτης γραμμής χημειοθεραπεία και παρακολουθήθηκαν για μέσο χρονικό διάστημα 83 μηνών. Ο σκοπός της μελέτης ήταν να καθοριστούν το ποσοστό συνολικής ανταπόκρισης, το ποσοστό επανεργοποίησης της νόσου, η τοξικότητα, οι μόνιμες συνέπειες και το ποσοστό επιβίωσης σχετικό με τη θεραπεία.
Η μελέτη έδειξε ότι το vinblastine αποτελεί μια αποτελεσματική και καλά ανεχτή πρώτης γραμμής θεραπεία για ενήλικες με LCH, με εξαίρεση τους ασθενείς με πνευμονική συμμετοχή και μειωμένη πνευμονική λειτουργία. Παρ’ όλα αυτά ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών βίωσαν LCH απενεργοποίηση κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας παρακολούθησης. Όπως, όμως, και στην παιδική LCH, η παρουσία κινδύνου οργανικής συμμετοχής έχει αρνητικό αντίκτυπο στην πρόγνωση των ασθενών.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 1/3/2018


H ακριβής διάγνωση των παθήσεων σχετιζόμενων με αμίαντο είναι σημαντική λόγω των παρελθοντικών και τωρινών εκθέσεων σε αμίαντο.
Μελέτη των Ndlovu N et al., αξιολόγησε την αξιοπιστία των κλινικών διαγνώσεων των παθήσεων σχετιζόμενων με αμίαντο σε παλαιότερους ανθρακωρύχους, χρησιμοποιώντας αυτοψίες ως πρότυπα αναφοράς.
Η ευαισθησία, η ακρίβεια, η θετική προγνωστική τιμή και η αρνητική προγνωστική τιμή, μετρήθηκαν.
Οι χαμηλές τιμές ευαισθησίας είναι ενδεικτικές του υψηλού ποσοστού ψευδών-αρνητικών διαγνώσεων. Στην περίπτωση όπου τα κλινικά χαρακτηριστικά υπονοούν παθήσεις σχετιζόμενες με αμίαντο, αλλά η ακτινογραφία θώρακος είναι αρνητική, απαιτούνται πιο προηγμένες απεικονιστικές τεχνικές ή ανοσοϊστοχημεία για καρκίνους σχετιζόμενους με αμίαντο. Οι αυτοψίες είναι χρήσιμες για την ανίχνευση προηγούμενων παθήσεων σχετιζόμενων με αμίαντο που δεν είχαν διαγνωστεί ή που δεν είχαν διαγνωστεί σωστά, αλλά και για την παρακολούθηση κλινικής πρακτικής.

Διαβάστε περισσότερα εδώ...

Ημ. Δημοσίευσης: 10/1/2018


ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Οι πιο σημαντικές ILDs είναι η σαρκοείδωση, η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση, οι ILDs που σχετίζονται με συστηματικές νόσους, οι ILDs που οφείλονται σε φαρμακευτική έκθεση,η πνευμονοκονίαση και η πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία.
  • Μόνο 1 στις 3 περιπτώσεις ILD είναι γνωστής αιτιολογίας.
  • Τα ποσοστά επιβίωσης στα 5 έτη κυμαίνονται από 20% για την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση έως 100% για την κρυπτογενή οργανούμενη πνευμονία.
  • Τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας είναι περίπου 2,5 ανά 100.000 άτομα ανά έτος και παρατηρούνται στη Σκανδιναβία, Ολλανδία, Ισπανία και στα Βρετανικά νησιά.
  • Η αντιμετώπιση της ILD γνωστής αιτιολογίας είναι η πρόληψη και η διακοπή της έκθεσης. Για την ILD άγνωστης αιτιολογίας, η θεραπεία περιλαμβάνει κυρίως αντι-ινωτικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.