ΔΙΑΜΕΣΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ

Οι περισσότερες ILDs έχουν παρόμοια κλινικά χαρακτηριστικά και δε διαχωρίζονται εύκολα κατά την εξέταση. Τα συμπτώματα περιορίζονται γενικά στον αναπνευστικό σωλήνα. Η δύσπνοια και ο ξηρός (μη παραγωγικός) βήχας είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους ο ασθενής ζητά ιατρική βοήθεια. Όμως, η παραγωγή πτυέλων, η αιμόπτυση ή ο συριγμός είναι χρήσιμα για την κατηγοριοποίηση της νόσου. Τέλος, εάν ο ασθενής έχει επίσης εμφανή, μη αναπνευστικά συμπτώματα, όπως μυαλγία, αρθραλγία ή σκληροδακτυλία, η ΙLD μπορεί να είναι το αποτέλεσμα υποβόσκουσας νόσου συνδετικού ιστού.

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Οι πιο σημαντικές ILDs είναι η σαρκοείδωση, η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση, οι ILDs που σχετίζονται με συστηματικές νόσους, οι ILDs που οφείλονται σε φαρμακευτική έκθεση,η πνευμονοκονίαση και η πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία.
  • Μόνο 1 στις 3 περιπτώσεις ILD είναι γνωστής αιτιολογίας.
  • Τα ποσοστά επιβίωσης στα 5 έτη κυμαίνονται από 20% για την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση έως 100% για την κρυπτογενή οργανούμενη πνευμονία.
  • Τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας είναι περίπου 2,5 ανά 100.000 άτομα ανά έτος και παρατηρούνται στη Σκανδιναβία, Ολλανδία, Ισπανία και στα Βρετανικά νησιά.
  • Η αντιμετώπιση της ILD γνωστής αιτιολογίας είναι η πρόληψη και η διακοπή της έκθεσης. Για την ILD άγνωστης αιτιολογίας, η θεραπεία περιλαμβάνει κυρίως αντι-ινωτικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.