ΔΙΑΜΕΣΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ

Μεταξύ των διαφόρων νόσων υπάρχει ποικιλία στις φυσιολογικές ανωμαλίες που παρατηρούνται. Η περιορισμένη, όμως, φυσιολογική βλάβη είναι το κοινό χαρακτηριστικό τους. Έτσι, και η μέγιστη εκπνευστική ροή σε 1 δευτερόλεπτο (FEV1) και η δυναμική ζωτική χωρητικότητα (FVC) μειώνονται και η αναλογία FEV1/FVC διατηρείται ή είναι υψηλότερη της φυσιολογικής. Οι πνευμονικοί όγκοι μειώνονται καθώς και η διαχυτική ικανότητα του πνεύμονα για μονοξείδιο του άνθρακα (DLCO). Αυτή η μείωση αντανακλά μια παθολογική διαταραχή στο σημείο επαφής κυψελίδων και τριχοειδών αγγείων . Τα χαρακτηριστικά συμμόρφωσης των πνευμόνων μπορούν να αξιολογηθούν με ένα οισοφαγικό μπαλόνι που μετράει την ενδοθωρακική πίεση σε διάφορους πνευμονικούς όγκους.
Σχεδόν σε όλες τις ILDs, οι πνεύμονες έχουν μειωμένη συμμόρφωση και απαιτούν υπεζωκοτική πίεση μεγαλύτερη της φυσιολογικής για τον αερισμό. Αυτή η έλλειψη συμμόρφωσης οδηγεί σε μικρούς πνευμονικούς όγκους και αυξημένη προσπάθεια αναπνοής.

ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

  • Οι πιο σημαντικές ILDs είναι η σαρκοείδωση, η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση, οι ILDs που σχετίζονται με συστηματικές νόσους, οι ILDs που οφείλονται σε φαρμακευτική έκθεση,η πνευμονοκονίαση και η πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία.
  • Μόνο 1 στις 3 περιπτώσεις ILD είναι γνωστής αιτιολογίας.
  • Τα ποσοστά επιβίωσης στα 5 έτη κυμαίνονται από 20% για την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση έως 100% για την κρυπτογενή οργανούμενη πνευμονία.
  • Τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας είναι περίπου 2,5 ανά 100.000 άτομα ανά έτος και παρατηρούνται στη Σκανδιναβία, Ολλανδία, Ισπανία και στα Βρετανικά νησιά.
  • Η αντιμετώπιση της ILD γνωστής αιτιολογίας είναι η πρόληψη και η διακοπή της έκθεσης. Για την ILD άγνωστης αιτιολογίας, η θεραπεία περιλαμβάνει κυρίως αντι-ινωτικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα.